ปลาเปลี่ยนมุมมองนักศึกษา

เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมาเพื่อนของเราคนหนึ่งจากสมาคมแนวร่วมภาคธุรกิจไทยต้านภัยเอดส์ได้เล่าถึงประสบการณ์ที่ไปเจอมาจากร้านอาหารแห่งหนึ่งว่าเธอได้ไปรับประทานอาหารกับเพื่อนร่วมงานที่นั่นและระหว่างนั้นก็ได้พูดคุยกันถึงปัญหาต่างๆที่เกี่ยวกับโรคเอดส์ จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่ากลุ่มคนที่นั่งอยู่โต๊ะถัดไปได้ขอย้ายโต๊ะออกไปนั่งข้างนอก สักพักต่อมาผู้จัดการร้านอาหารจึงได้มาบอกกับเธอว่าคนกลุ่มนั้นได้ยินบทสนทนาของพวกเธอจึงขอย้ายโต๊ะไปเพราะเข้าใจว่ากลุ่มของพวกเธออาจจะเป็นผู้ติดเชื้อ

นี่เป็นเรื่องที่ฟังแล้วน่ากังวลใจเพราะมันบอกให้รู้ว่ายังมีคนอีกมากที่ยังไม่รู้ไม่เข้าใจและยังมีความหวาดกลัวต่อผู้ติดเชื้อโรคนี้อยู่ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นปัญหาใหญ่ต่อเด็กๆจากบ้านแกร์ด้าต่อไปในอนาคต โชคดีที่นักศึกษากลุ่มหนึ่งซึ่งได้ชมภาพยนตร์ของเราเร็วๆนี้มีความเปิดกว้างและยอมรับได้ดีกว่านั้นมาก นักศึกษาเหล่านั้นก็คือกลุ่มนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครซึ่งเราได้นำภาพยนตร์ไปออกฉายสามครั้งแล้ว

และในการนำภาพยนตร์ไปฉายทั้งสามครั้งนั้นมีอยู่ครั้งหนึ่งได้เกิดเหตุการณ์น่าประทับใจขึ้นซึ่งพวกเราจำกันได้ดี นั่นคือหลังจากจบช่วงตอบคำถามท้ายรายการแล้ว มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งเดินเข้าไปกอดให้กำลังใจปลา ซึ่งแม้โดยทั่วไปวิธีการแสดงออกดังกล่าวจะไม่เป็นที่นิยมนักในวัฒนธรรมไทย แต่การที่นักศึกษาคนนี้เข้าไปกอดให้กำลังใจปลาต่อหน้าเพื่อนๆนักศึกษากว่าร้อยห้าสิบคนสื่อถึงการเปิดกว้างและการยอมรับได้เป็นอย่างดีจึงเกิดเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง เมื่อดูจากวีดีโอด้านบนจะเห็นว่าปลาเองก็ออกอาการเขินทีเดียว

และที่การนำภาพยนตร์ไปฉายทั้งสามครั้งนี้เกิดขึ้นได้ก็เพราะความช่วยเหลือของ อ.เดฟ และ ดร. สิรินันท์ ซึ่งเป็นผู้ที่เชื่อมั่นว่านักศึกษาจะเรียนรู้อะไรได้หลายอย่างจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ทั้งสองท่านได้ช่วยกันประสานงานในการฉายภาพยนตร์และประชาสัมพันธ์ให้นักศึกษามาเข้าร่วมกิจกรรม อย่างไรก็ดี อ.เดฟกล่าวว่ามีเรื่องน่าผิดหวังอยู่บ้างเหมือนกันตรงที่มี อ.บางท่านไม่เข้าใจเกี่ยวกับกิจกรรมที่เราจัดขึ้น ...“ทำไมเราต้องฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย แล้วมันเกี่ยวกับการเรียนวิชาอะไร’’... ซึ่งเป็นมุมมองหนึ่งที่โรงเรียนส่วนใหญ่มักจะคิดคล้ายๆกันคือพยายามหลีกเลี่ยงการพูดถึงเรื่องต้องห้ามและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเพศศึกษา

อย่างไรก็ตามเราได้รับการตอบรับและสนับสนุนอย่างดีจากบรรดานักศึกษา โดยเฉพาะจากนักศึกษาหญิงอีกคนหนึ่งที่เราจะเห็นได้จากในวีดีโอ เธอลุกขึ้นยืนและกล่าวกับปลาว่า “...เรารู้ว่าคุณอยากให้ทุกๆคนเข้าใจคุณ มองคุณในแง่ใหม่ คุณทำได้แล้วค่ะ หลายๆคนในห้องนี้เปลี่ยนแง่คิดเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับผู้ติดเชื้อ HIV...’’

นี่เป็นความแตกต่างที่เห็นได้ชัดระหว่างความเปิดกว้างและยอมรับกับความไม่รู้และไม่พยายามเปิดรับของใครหลายๆคนที่ยังคิดว่าการนั่งไกล้กับคนที่สนทนากันเรื่องโรคเอดส์เป็นเรื่องเสี่ยง

ไมค์